Kleur bekennen

Sinds ik de diagnose van de Ziekte van Parkinson heb, wordt ik geconfronteerd met artsen, specialisten, therapeuten, zorgverleners, vervoerders .... en ga zo maar door.

Met de een heb ik vanaf het begin af aan een klik en met de ander duurt het even of heb ik het gevoel dat we elkaar niet begrijpen. Is de ander bereid om zowel verbaal en non-verbaal op mij af te stemmen? Is er oogcontact? Spreken we in het zelfde tempo, het zelfde volume en  dezelfde tonaliteit? Nemen we elkaars houding over?

En niet te vergeten het verbale stuk. Spreekt de ander mijn taal

In een presentatie van een Belgische trainer zag ik hoe deze het begrip communicatie uitlegde. Hij zei: ” Communicatie draait om U N IC. De client/patiënt/ bewoner heeft altijd voorrang.

Mensen met de Ziekte van Parkinson moeten vaak meer hun best doen om hun boodschap voor het voetlicht te krijgen. Het maskergelaat dat kenmerkend verschijnsel is voor de Ziekte van Parkinson, daagt hen uit helder te communiceren.

Als je zegt ik ben blij, maar je gezicht kan deze inhoudelijke  boodschap niet ondersteunen, zal je merken dat gesprekspartners geneigd zijn je vorm te onthouden en niet wat je zegt. Achter het masker zit een verhaal.

Een verhaal van een dynamische client, een invloedrijke client, een correcte client  en een sociaal, stabiele client.

Vier typen clienten die allen hun eigen- aardigheden hebben met het daarbij zo kenmerkende gedrag. Deze vier typen zie je ook bij de verschillende disciplines die de patiënt met de Ziekte van Parkinson behandelen / begeleiden.

Enter-Training voor professionals in de zorg en dienstverlening:

Ik heb voor professionals een trainingsprongramma en een voorstelling ontwikkeld waarin interactie met elkaar voorop staat. Als ervaringsdeskundige laat ik hen ontdekken dat de betekenis van hun communicatie de reactie is die zij tegennover zich zien. Zowel de training als de voorstelling zetten aan tot bewust worden van eigen overtuigingen en het gedrag dat daar uit voort komt. Door af te leren stemmen op de kleur van de ander, verloopt communicatie beter.

Het programma is ook eenvoudig aan te passen voor patiënten, cliënten, bewoners en niet te vergeten familieleden of mantelzorgers.